Naast het recht op een behandeling tegen de pijn, erkend door de wet betreffende de patiëntenrechten, moet elke patiënt palliatieve zorg kunnen genieten bij de begeleiding van het levenseinde (wet van 14 juni 2002).
Onder palliatieve zorg wordt verstaan: het geheel van zorgverlening aan patiënten waarvan de levensbedreigende ziekte niet langer op curatieve therapieën reageert.
Voor de begeleiding van deze patiënten bij hun levenseinde is een multidisciplinaire totaalzorg van essentieel belang, zowel op het fysieke, psychische, sociale als morele vlak. Het belangrijkste doel van de palliatieve zorg is de zieke en zijn naasten een zo groot mogelijke levenskwaliteit en maximale autonomie te bieden gedurende het resterende leven van de patiënt.
Het recht op informatie en toestemming
Net als de wet betreffende de patiëntenrechten, erkent ook de wet betreffende palliatieve zorg het recht van elke patiënt op informatie over zijn gezondheidstoestand en de mogelijkheden van palliatieve zorg. De behandelende arts deelt die informatie mee in de vorm en in de bewoordingen die hij passend acht, rekening houdend met de toestand van de patiënt, diens wensen en begripsvermogen.
Behoudens spoedgevallen, is voor alle onderzoeken of behandelingen steeds de vrije en geïnformeerde toestemming van de patiënt vereist.
Palliatieve zorg thuis of in een verplegingsinrichting
Via het zelfbeschikkingsrecht mag de patiënt vrij kiezen thuis of in een verplegingsinrichting palliatieve zorg te krijgen. Palliatieve thuiszorg vereist echter hulp van naasten en de beschikbaarheid van de behandelende arts
